(ขออนุญาตส่วนตัว)
ไม่มีเพลงประกอบ นอกเสียจากว่าคุณจะได้ยินชีพจรแกว่งอย่างแรง
ไม่มีภาพประกอบ แต่ถ้านึกด้วยภาพการ์ตูนสี่ช่องประกอบไปด้วยจะดีมาก
ไม่มีเพลงประกอบ นอกเสียจากว่าคุณจะได้ยินชีพจรแกว่งอย่างแรง
ไม่มีภาพประกอบ แต่ถ้านึกด้วยภาพการ์ตูนสี่ช่องประกอบไปด้วยจะดีมาก
เมื่อวาน เนื่องจากรีบกลับบ้านมาก ..หลังจากนั่งรถเมล์หวานเย็นมาหนึ่งต่อ งั้นนั่งมอ'ไซด์วินถึงบ้านเลยดีกว่า
1. มาล่ะวินเบอร์30 ผอม ดำ เกร็ง และ..แถวบ้านเรียกลุง
..แชะ แชะ เสียงสตาร์ทรถไม่ติดน่ะ แชะ แชะ แชะ เอ้อ..
แชะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (ไม่ได้โม้) ชึ่งงงง เฮ้อ ติดจนได้
2. ตั๊ด ตั๊ด ตั๊ด เสียงรถออกตัวไปสักห้าหกเมตร
บรึ้นนน แอ๊นนนนนนนนนน บิดอย่างแรงอ่ะ เฮ้ย!!
รถตู้โดยสารซิ่งอยู่เลนซ้าย รถแท๊กซี่ซิ่งอยู่เลนขวา บิดผ่าไปซะ
นอกจากหัวเริ่มฟูตาก็เริ่มลาย ลมตีทั้งหัวหูลูกกะตาอย่างแรง
ชีพจรแกว่งไม่นับจังหวะแล้วหละ
เกิดไรขึ้น ตูจารอดมั้ยเนี่ย !!!
3. ตัดสินใจตะโกนแข่งกับเสียงรถที่บิดอยู่และเสียงลมอื้อ "เดี๋ยวจอดหน้าปากซอยน๊ะ" ยอมเสียตังค์ต่อวินหน้าบ้านอีกต่อดีกว่า
ว่าแล้วเบอร์ 30 ก็ปาดเข้าซ้ายซะกระชั้นชิด
ขอหลับตากลั้นหายใจหน่อยแล้วกัน
4. รถจอดหน้าเซเว่นฯ จนได้ หลังจากคลายเกร็งนิ้วมือที่ยึดรถไว้มั่น พร้อมหัวกระเซิงเป็นสังกะตัง ลงจากรถ
(เกือบ)กระชากเสียงถามว่า "เท่าไหร่" "สิบห้าบาท" ให้แบงค์ยี่สิบไป
เบอร์ 30 ทำหน้าระรื่นไม่สมวัยระหว่างควานหาเงินทอน และเมื่อหยิบเงินห้าบาทมายื่นให้ ก็พูดยิ้ม ๆ ว่า...
"ขับเร็วมั้ย?" ...!?!
ดู๊!! มันกล้าถามอ่ะ..
ใครเคยเจออย่างนี้มั้ยเนี่ย??
ป.ล. 1 คำว่ามัน ในที่นี้ใช้แทนคำสุภาพกว่าว่าลุง (เคืองอ่ะ)
ป.ล. 2 รึเพราะสตาร์ทไม่ติดเลยต้องบิดแก้เกม?? พอมาถึงตอนนี้ ก็ถึงตอนที่ละไว้บนหัวเรื่องว่า และ..ขอหัวเราะถอนฉุนสักหน่อยแล้วกัน
